به كدامين جرم محكومي؟

صدايي مي آيد : به دنيا كه بيايي مجرمي !!

وقتي اين را مي شنوم ياد گريه ي پس از تولدم مي افتم....

شايد فلسفه اش اين بوده كه طلب بخشش مي كردم...

 تا از عرش به فرش نيفتم

اگر مي دانستم كه آدم ها وقتي بزرگ مي شوند،

 ديگران را كوچك مي كنند... عشق را مي فروشند...

  اعتقاداتشان را بر روي سستي بنا مي كنند،

احساساتشان را به حراج مي گذارند،

وانسانيت را مي فروشند هميشه دعا مي كردم،

 كه بزرگ نشم....

تا نترسم.

 

كسي را دوست دارم كه ماههاست از پيشم رفته
اما من باور نكردم
در ته ماندهاي ذهنم كسي را پنهان كرده ام
كه هيچ گاه دوستم نداشت
هيچوقت لبخند واقعي
حتي قطره اي اشك
يا شايد لحظه اي انتظار
برايم نداشت
براي چه هنوز دوستش دارم نميدانم
ولي هنوز
ولي هنوز هم توي تك تك قطره هاي بارون خاطرات روزهاي بودنش را ميبينم