تو مرا مي فهمي

من تو را مي خواهم

وهمين ساده ترين قصه يك انسان ا ست 

وتو مرا مي خواني

من تو را نا ب ترين شعر زمان مي دا نم

وتو هم مي دا ني

تا ا بد در دل من مي ماني 

دوستت دارم براي بخشي از وجودم که تو شکوفايش

 مي کني . دوستت دارم چون دست بر دل افسرده ام

 مي نهي زنگارهاي بي ارزش و بي مقدار به سويي

 مي زني و نور مي تاباني بر گنجينه هاي پنهاني

 که تا کنون در ژرفا مانده بودند من تو را به

 کسي هديه مي دهم که از من عاشق تر باشد و از

 من براي تو مهربانتر من تو را به کسي هديه

مي دهم که صداي تو را از دور در خشم در

مهرباني  دلتنگي خستگي ... در هزار همهمه دنيا

 يکه و تنها  بشناسد . من تو را به کسي هديه

 مي دهم که راز معصوميت گل مريم و تمام سخاوتهاي

عاشقانه اين دل معصوم دريايي را بداند ...