قدر محبت خالصانه وبی ریایم را،اینجا نمیداند هیچ کس

ارزش ها همه بی ارزش،آبادی...احساس،احترام...همه نا مفهو

م،

حد ومرزها شکسته،همه چیز ویرانه ایست

صدای پایی که می شنوم...بزرگ می شود، قد می کشد

،

همه ناباوری هایم چون درختی در حال مرگ.

..

رنج، اما بی صدا...صدایم را نمی شنود هیچ کس...در گلویم خفه شده..

.

می مانند چند لحظه،لحظه هایی پر از وحشت...پر از دلتنگی دور پاکی شدن

یک نگاه،یک لبخند...من خیره

پشت لحظه های وحشت ودرد...یک عالمه درد...حس حقارت وگناه...حجم

 بزرگی از طوفان انباشته

با دست هایی که بوی جهنم می دهد،مرگ را هدیه می دهند

این نعره ها،لرزه ها،فریادها،خنده وگریه ها...شیرین وتلخی ها...سیاهی وسپیدی ها

تن ام خسته وبیمار ،تب دار...پر از درد

تا کی ادمه دارد...خسته شدم دگر ای خدا

مرا ببربا همه حرفها ، انکارها، با همه هرگزها، تکرارها
                                            

                                                                  کاری از:نغمه